EGIPT 2011 ROK
Chcesz posłuchać muzyki?
Chcesz posłuchać piosenki?
Chcesz posłuchać jednej piosenki
przez dwa miesiące?
Kurwa!
DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Ten kawałek nazywa się „Dobry sen”.
O stolarzach
Którzy muszą robić małe trumienki
Po pracy chłopaki piją drinka czy dwa
Starają się nie więcej niż trzy I wracają do domu
Próbując
Przespać całą noc
Tak, wiem
Proszę o wiele, ale powodzenia
Powodzenia
Życzę wam
Moje piosenki są chyba trochę weselsze.
Nie mówiąc już o tym, że są mądrzejsze, ale...
dają jakąś nadzieję.
- Fajnie. - Twoje nie.
Cóż...
Pozwól, że o coś zapytam.
- Uważaj. - Spoko.
- Gotowy? - Tak.
- Uważaj. - Spoko.
Lubisz babeczki orzechowe Reese's?
- Tak. - Ja też.
Jadłem dziś jedną.
Ja też. Widzisz...
Ale co?
Są naprawdę pyszne, bo łączą dwie rzeczy, które są różne,
ale razem są piękne.
- Więc pytam. - Tak?
Pytam,
czy zagramy razem?
Ten wers o byciu zakochanym.
Jest o byciu w takim stanie, że nie przejmujesz się deszczem,
tylko chcesz czuć się dobrze w deszczu.
Jak w „Deszczowej piosence”?
Cholera.
- Tak. - Nie, w porządku. To znaczy...
Myślisz, że to problem?
To znaczy, że ma refren
z „Deszczowej piosenki”, bo to raczej...
Nie.
Ta piosenka ma oryginalne...
Ona...
Mówi o miłym moknięciu w ciągu dnia.
O czym ty mówisz?
Poranna rosa?
Wieczorna mgła?
A może o 15:00?
15:30?
Zmoknięcie wtedy.
Popołudniowa mżawka.
O to mi chodzi.
Spróbujemy jeszcze raz?
Słyszę
Deszcz
Na dłoni
Jedynej ręki, która obejmuje mnie
Co? Zagrałem fałszywy akord?
Nie. Akordy brzmią doskonale.
Ale w tej piosence jest radość.
- No tak. Radość. - Tak.
Nie czuję twojej radości.
Nie odczuwam radości.
I to ci przeszkadza, musimy... To znaczy, poradzimy sobie z tym.
Po prostu rzeczy, które...
normalne...
rzeczy, które poruszają każdego...
Nie masz kobiety?
Bliskiej osoby, z którą mógłbyś się dzielić?
Bo ja też... Też mi tego brakuje.
Kiedyś miałem...
I straciłem. Chciałbym odzyskać, ale nie potrafię.
Jednak każdego ranka
budzę się z tą samą myślą.
Że już bardzo dawno nie przytrafiło mi się coś wyjątkowego...
i jestem taki samotny, ale tak naprawdę to błogosławieństwo,
bo gdyby naprawdę w moim życiu
zdarzyło się coś miłego, to nie miałbym z kim się tym podzielić...
Może,
kiedy coś miłego się zdarzy,
to będę z kimś miłym.
I to będzie podwójna wygrana.
Nie powtarzam tego codziennie rano.
To zbyt długie, więc mówię tylko
„podwójna wygrana”.
Powiesz to ze mną?
- Podwójna wygrana? - Tak.
Nie.
Nie ma sprawy.
Ale dlaczego?
Bo mam kogoś,
to nie jest...
Więc co?
To jest...
ogólne uczucie...
Ogólna rzecz.
Kiedy czuję się źle ogólnie,
to robię coś tylko dla zabawy.
Więc... możemy coś zrobić
tylko dla zabawy.
Na przykład co?
Możemy się upić.
Gadać o muzyce całą noc.
Zmienił tekst, stary.
O tym właśnie mówię.
Willie zmienił tekst w „Pancho & Lefty”.
- Tak. - Greg12 myśli, że to poprawił.
Ja mówię, zostaw to, stary.
Wszystko jest dobre...
To tylko muzyka...
To jak muzyka...
Uważaj, co robisz, pedale.
Dobra, luz. Spokojnie.
Olej go, stary. To kutas. O czym mówiłeś?
Nie. Czar prysł.
- Co? - Przez tego kutasa.
Nie mów tego głośno.
- Nie chcę się bić. - I dobrze.
- Nie trzeba. - Nie.
Ej, gościu.
Zrób to jeszcze raz.
Raz, dwa, trzy.
Seinfeld!
Ulubiona postać.
Raz, dwa, trzy.
Elaine.
- Boże. - Mój Boże.
Słyszę deszcz
Na dłoni
Jedynej ręki
Która obejmuje mnie
I słucham
O tak, słucham
I leżę tam Usycham i słucham
W smutne popołudnie
Durne popołudnie
Popołudniowa mżawka
Pada na jej twarz
Pada na jej talię
I ja padam
W ramiona ukochanej
Rob?
Jesteś tu?
Tak.
Tutaj, John.
To była zabawa.
Tak.
Ile piosenek nagraliśmy w nocy?
Pięć.
Więc...
Muszę wstać...
Pracuję jako nocny strażnik.
Jest dzień.
Tak.
Rany.
Muszę się zbierać.
Podwójna wygrana.
Myślę, że powinniśmy się odwrócić i spojrzeć tęsknie w kamerę.
Poćwiczymy?
- Myślisz, że musimy to ćwiczyć? - Tak, myślę, że powinniśmy.
To okładka naszej płyty. Musi być dobra.
- Dobra. - Okej, raz, dwa, trzy.
PATRIOTA
Nic panu nie jest?
Potrzebuje pan pomocy?
W porządku, dziękuję.
Powinien pan tu chwilę zostać.
Nic mi nie jest.
Po prostu ciężki dzień.
Recepcja.
Sprzątanie.
Czy to sprzątanie?
Tak, w czym mogę pomóc?
Jestem w pokoju Księżnej Saksonii.
Proszę nie zostawiać mojej lodówki otwartej.
Słucham?
Moja lodówka.
Wszytko ma być tip-top,
zamykajmy to, co się zamyka.
Lodówka była otwarta?
Tak.
Zapisałam to.
Będę wdzięczny.
Oczekuję lepszej obsługi.
Dobranoc.
Dobranoc, proszę pana.
Jesteś mordercą?
Tak.
Ale nie skrzywdzę cię.
Spróbuj zasnąć.
Kiedy nie śpisz, czujesz się dziwnie.
Nie rozumiem. Nic ci nie jest?
Był tu przez chwilę i wyszedł.
Kto to był?
Smutny pan w garniturze.
Zrobił ci coś? Dotykał cię?
Nie. Powiedział tylko, że jest mordercą. Ale mnie nie skrzywdzi.
A potem wyszedł i powiedział, żebym spróbowała zasnąć.
Bo kiedy nie śpisz, to czujesz się dziwnie.
Zejdź na dół do cioci. Wracam. Zaraz będę w domu.
- Cześć, John. - Cześć.
Dlaczego pytałeś, czy moje nazwisko, Icabod, to pseudonim?
- Nie pytałem. - Pytałeś. Wspomniałeś o tym.
Powiedziałeś, cytuję:
„Jak ty właściwie masz na nazwisko, Peter?”
Odpowiedziałem: „Icabod”.
A ty na to: „Myślałem, że to ksywka”. Dlaczego tak myślałeś?
Po prostu...
Bez powodu.
Dlatego, że wyglądam, jakbym mieszkał w zaklętym lesie...
z bajki braci Grimm i nosił pelerynę albo coś w tym stylu?
Nie.
Szczerze mówiąc, chyba tak. Ale bez złych skojarzeń.
Prezentacja była świetna.
Pozamiatałeś.
Prawda, Leslie?
- Ale co? - Że Lakeman pozamiatał.
- Tak. - Lakeman pozamiatał.
Icabod, jednak będę w pracy dziś wieczorem.
Nie masz innego zajęcia?
Chciałem mieć. Ostatnio przysłali te dwie Japonki, siostry.
Ale tym razem przysyłają tylko jedną, a to, jak dla mnie, już nie to.
Leslie, niech John zajmie się wykresami przeliczeń euro.
Niech John poprowadzi to jutro. Mam taką koncepcję.
Po to ściągnęliśmy Stephena. To jego działka.
Nie, dajmy to Johnowi.
Brakuje nam odrobiny seksapilu.
Przepraszam.
Pokój Arcyksięcia Sebastiana,
za pięć minut.
Przepraszam.
John...
Chciałbym cię uściskać.
Ale za dużo tu wielkich facetów. Kurwa, co ty tu robisz?
Ja...
W garniturze, z tymi facetami.
Cześć. Jestem Rob.
- Cześć! Lawrence. - Spoko. Rob.
- Rob. - Leslie.
Świetnie.
- Eugene. - Fajnie! Rob.
A ty?
- Abel. - Cześć. Rob.
- Montrose. - Świetnie. Rob.
- Harrigen. - Pięknie. Rob!
- Tak. A ty? - Plio.
Plio. Doskonale.
Spoko! Rob.
John, to się dzieje.
- Co? - Moje życie.
Właśnie teraz.
Spotkajmy się później. Odezwę się, stary. Teraz mam coś do zrobienia.
Co...
O tak! Mamy cię! Śmieciu!
Nie zabiera się, kurwa,
cudzych rzeczy.
- Suko! - Denis.
- Przestań. - Sorki.
Co z nim zrobimy?
Damy im pieniądze i oddamy go.
Każemy im spadać.
Przywieźliście kasę?
Tak.
Przemyciłem je. W poduszce podróżnej.
Nie ma ich tam.
Chciałem tylko...
żebyś zemdlał przy kontroli na lotnisku, żeby odwrócić uwagę ode mnie.
Kurwa.
Co? Naprawdę?
Zemdlałeś? Na lotnisku?
Tak.
Dobra robota.
Dzięki.
Cześć, Stephen.
Cześć, John.
Mam na imię Ted.
Przepraszam.
Wciąż się mylisz.
No tak.
- Hej. - Tak?
Słyszałem, jak opowiadasz wszystkim, że umiesz się sam uczesać.
- Umiem. - Naprawdę?
Nigdy tego nie widziałem. Słyszałem tylko, jak się przechwalasz.
Potrafię.
Nie wierzę.
Pokazałbym ci, ale jest trochę za wcześnie, żeby zdjąć hełm.
Spoko.
Po prostu powiem wszystkim, że kłamiesz.
- Jak tutaj wszedłeś, Ted? - Nieważne.
Po co przyszedłeś?
Wszyscy uważają cię za kłamcę.
Chciałem ci o tym powiedzieć, bo cię lubię.
Nie wierzyłem im, ale...
już wierzę, bo nie umiesz się uczesać.
Pachniesz znajomo.
Chyba jednak kłamiesz.
No to patrz.
Widzisz, Ted?
Lubisz Luksemburg?
Tak. Przez większość czasu.
Dobre jedzenie.
Jak mam z nimi rozmawiać?
Mówię po portugalsku. Mogę tłumaczyć.
Brazylia ma czwartą na świecie sieć transportową.
To moja specjalizacja. Mogę to zrobić.
Nie chcę, żeby zobaczyli któregoś z was.
Mogę to robić z pokoju.
Charles Ambrose. Obok twojego.
- Tak? - Poprosiłem o ten pokój.
Powód, dla którego jeszcze żyjecie.
I dla którego proponujemy wam jakieś pieniądze.
Przykro nam z powodu waszego brata, ale nas okradliście.
Wyciągamy do was rękę na zgodę.
Słuchajcie uważnie, bo nie będę powtarzać.
Torba, której szukacie.
Nie mam jej. Też jej szukam.
Weźcie te pieniądze. Zabierzcie brata. Wyjedźcie.
Nic nie mówcie.
Albo załatwię was po kolei.
Tak jak jego.
To sporo forsy.
Torba, której, kurwa, szukacie. Nie mam jej. Kurwa.
Też jej, kurwa, szukam.
Weźcie te pieniądze. Zabierzcie brata.
Wyjedźcie. Nic nie mówcie. Albo załatwię was po kolei.
A moja załoga was rozjebie. Cała załoga.
Dodajesz od siebie?
Nie.
Brzmiało, jakbyś coś dodawał.
Nie.
Jak dowieziemy Edgara do domu?
Możesz chodzić?
Możemy zapakować go do torby?
Kurwa.
Zadowolimy się 170 tysiącami dolarów?
Tak, a potem on doprowadzi nas do torby. I weźmiemy resztę.
John Tavner.
- Cholera! - Co?
Ten gość tu idzie. Leslie.
Jestem dość znany... Nie powinni nas widzieć razem.
Tak. A jesteśmy tu razem.
Obejmij mnie.
Będę udawał...
Będziemy się obejmować przez kilka minut.
Już ma mnie za dziwaka.
Mamy inną opcję?
Nie. Kurwa.
Alice martwiła się, że coś ci się stało.
Powiedziała mi.
Nic mi nie jest.
Tak?
Przyjechałeś do Luksemburga sprawdzić, czy nic mi nie jest?
Tak.
Okej, zrobimy tak. Po pierwsze musisz się przespać.
Potem coś zjeść.
A potem się zabawimy.
Ty wybierzesz rozrywkę.
Weźmiecie mnie?
Nie byłoby zabawy bez ciebie, Eddie.
Weźmiecie mnie?
NIE PRZESZKADZAĆ
Po prawej widać Wieżę króla Geralda,
jedyną pozostałość po pierwszym luksemburskim zamku.
Było to miejsce upadku króla Geralda.
W 1563 roku wybuchła rebelia.
Ludzie głodowali z powodu zmarnowanych zbiorów jabłek.
Obwiniali starego króla
i uważali, że stał się zbyt miękki.
Chcę wiedzieć, z czym się mierzysz. Wszystko.
Muszę się upewnić, że jest okej.
Nie duś tego w sobie.
Powiedz mi.
Policjantka chce mnie przesłuchać.
W sprawie morderstwa?
Tak.
Faceta, który próbował cię udusić?
- Który chciał cię zabić? - Tak.
Chce przesłuchać mnie i moich znajomych.
Nie mam alibi na czas morderstwa.
Nie pojawiłem się na zaplanowanym spotkaniu.
Ona będzie go przesłuchiwać. Tego faceta.
- Jeśli powie jej o tym... - Co mu powiedziałeś?
Jak wytłumaczyłeś nieobecność?
Wysłaniem bagażu do innego hotelu.
SZEŚĆ DNI WCZEŚNIEJ
Nie masz garnituru?
Z łatwością zdemaskuje kłamstwo. Jeśli tylko będzie chciała.
Nie wysłano nikogo z moim bagażem.
Nie odebrał go żaden hotel.
Nikt nie może potwierdzić miejsca mojego pobytu w chwili zabójstwa.
Dowie się o tym.
Dowie się wszystkiego podczas jutrzejszych przesłuchań.
- Musimy sfabrykować alibi. - Pracuję nad tym z Edem.
Policjantka ma też moje zdjęcie.
Tak, tu jest sześć godzin później.
Dziwne, co?
Nie zrobiono ci zdjęcia, odkąd skończyłeś 19 lat.
Zrobiono.
Niestety.
W jakich okolicznościach?
Na okładkę płyty, którą nagraliśmy z przyjacielem.
W kwietniu. Po tym, jak...
Więc ona ma, co? Płytę CD?
Moje zdjęcie podpisane innym nazwiskiem.
Gdzieś je ma.
Będzie mnie przesłuchiwać. Jeśli skojarzy to zdjęcie...
Po co zrobiłeś to zdjęcie?
To, co robiliśmy z tym gościem,
dawało mi, sam nie wiem, szczęście.
Nie myślałem.
Byłem w „Popołudniowej mżawce”.
Byłeś w czym?
To uczucie, gdy...
Jest ci dobrze
i nie obchodzi cię, co się dzieje wokół.
Przepraszam.
Daj spokój, żartujesz?
Popatrz z mojej strony.
Autoryzowałem nielegalne finansowanie, by wpłynąć na wybory w innym kraju.
Potem przekazałem środki niewłaściwej osobie, która użyje ich
do reaktywacji irańskiego programu zbrojeniowego.
Gigantyczna wtopa, za którą odpowiadam.
Trudno sobie wyobrazić konsekwencje.
I nie byłem ogarnięty jakimś popołudniowym kapuśniaczkiem. Myślałem jasno.
Nie zadręczaj się.
Wciąż tam są.
Torba. Ten gość.
Musimy go odnaleźć. Żona lekarza przylatuje dzisiaj.
Znalazłem faceta z torbą raz. Teraz nie wiem, jak zacząć.
Nie wróci do tego pokoju. Jest tu sam.
A ty?
Powinieneś tu być sam. Ale czy faktycznie jesteś?
Też mamy przerwę. Jest świetnie.
I pamiętaj, że nie można odpuszczać gry na linii bocznej.
- Znajdźmy jego Edwarda. - Jak?
Wykorzystajmy Edwarda.
Znajdziemy faceta, odzyskamy torbę
i znikniemy z Luksemburga,
zanim zaczną się kłopoty ze śledztwem.
Próbujemy znaleźć tego kolesia.
Odgrywa taką rolę jak ty. Opowiedz o swoim dniu.
Skąd wiemy, że gość nadaje na tej samej fali?
Bo jego brat jest jak John.
Rodziny są podobne w pewien sposób.
Masz Johna, masz Edwarda.
Więc, jak spędzasz dzień, synu?
Od tego wszystko zależy. Mów.
Śpię do jakiejś 13:00.
Zakładam coś wygodnego.
Idę do hotelowej siłowni,
rozejrzeć się za młodymi laseczkami.
Jak się jakaś trafi, to udaję, że ćwiczę obok niej.
Jak nie, to wychodzę.
Zawsze mieszkasz w najlepszym hotelu?
Płacą podatnicy, więc tak.
- On pracuje dla rządu. - Coś w tym rodzaju.
Będzie w hotelu King Gerald. Gdzie ty się zatrzymałeś?
W King Gerald.
Widzisz?
- Jak leci, stary? - Spoko!
Masz styl.
Ty też.
Podoba mi się całokształt. Masz to coś.
Jasne. Ty też.
- Czujesz to. - Dzięki, stary.
Z powodu nieprzewidzianych okoliczności torba nie jest już w naszym posiadaniu.
Próbujemy ją odzyskać.
Pozostań w Luksemburgu i czekaj na ponowny kontakt.
Mamy nagranie z przylotu Mahtmy el-Mashad o 13:30.
Myślę, że bezzwłocznie spotka się z gościem z torbą.
Ma odlecieć jutro rano.
Gdzie mieszka?
W King Gerald. Edward miał rację. Wszyscy się tu zatrzymują.
Urzędnicy, naukowcy, fanatycy religijni. To najlepsze miejsce.
Mahtma-el-Mashad.
Witamy. Paszport?
Pokój Księżnej Hedwigi.
Chciałabym obejrzeć film popołudniu.
Oczywiście. Może pani zamówić z pokoju.
Chciałabym obejrzeć film Disneya.
Na pewno coś znajdziemy.
Jakie filmy Disneya macie?
Z filmów Disneya mogą zaproponować:
Chihuahua z Beverly Hills 3,
Zaplątani oraz Ralph Demolka.
O czym są te filmy?
Chihuahua z Beverly Hills jest o psach.
Zaplątani o przygodach
młodej dziewczyny, jak widać po zwiastunie.
A tego ostatniego nie kojarzę.
Obejrzę Zaplątanych.
Czy pracownik mógłby przygotować film teraz?
Zanim dotrę do pokoju?
Chciałabym zobaczyć tylko ten film w telewizji.
Oczywiście.
Kim był twój kumpel z holu?
Nieznajomy, znalazłem jego laptopa w barze.
Oddałem mu go i okazał mi wdzięczność.
Bez wątpienia.
Mój Boże!
Nie mogę uwierzyć, że cię spotkałem.
Mój Boże!
Nie rozumiem. Wyjechałeś z Amsterdamu.
I zostałeś biznesmenem? W dwa miesiące?
I zmieniłeś nazwisko.
No tak. Lakeman.
Wyszedłeś za mąż czy co?
Tak.
Spoko.
Ja nadal jestem singlem.
Fajnie.
Tak, cóż...
Niezupełnie, ale...
Wiesz, co jest fajne?
Że puszczają nas czasami w trzech niezależnych stacjach radiowych
w Europie Środkowej.
- Spoko. - I...
że zagramy na festiwalu Tomorrowland w Boom, w Belgii.
- Kiedy? - Dziś wieczorem.
- Rob, stary, ja... - Namiot folkowy.
Wiem, że to w zasadzie EDM,
ale mają namiot folkowy, a jedna ze stacji ma wejście.
Zadzwoniłem
i możemy zagrać.
Tyhmens i Saperstein, stary.
Jesteśmy na liście.
Spoko, co? Nazwa. Tomorrowland.
Więc wchodzimy i gramy?
Jutro jest inne.
Dennis, jesteś tam?
Zawsze. Znaczy, tak.
Chciałbym, żebyś pomógł mi w czymś wieczorem.
Pewnie, stary.
Próbuję znaleźć dziewczynę z paszportu.
To chyba panienka wynajęta poprzednio przez Lawrence'a.
Chcę, żebyś zebrał informacje.
- Dokąd chodzi, gdzie mieszka... - Tak?
Dobra.
Więc spędzisz dzisiejszą noc
z profesjonalnymi prostytutkami.
Tak.
Okej.
Dwa bilety na 17:00.
Czy na statku dają piwo?
Tak, jest bar.
Cześć, stary!
Cześć!
Spodoba ci się ten statek. Mają piwo.
Wporzo! Nie ma to jak zimne piwko.
O tak, nie ma nic lepszego.
Czysta rozkosz!
Jestem Kkyman.
- Rick. - Fajnie.
W zasadzie to... Fajny Rick.
Jasne.
Ed go znalazł.
Gościa z torbą?
Chyba wiemy, gdzie będzie za godzinę.
Koleś kupił bilety dla dwóch osób
na to, co my dzisiaj. Na statek wycieczkowy.
Coś, co zrobiliśmy...
Żebyś się zrelaksował.
Tak.
Robi to samo, co ja, gdy chciałem się zrelaksować.
Świetnie.
Zabij go.
On nie ma torby.
Kto ją ma?
Myślę, że ona.
Torby już tu nie ma.
Jak? Miał ją tylko przewieźć z punktu A do B.
Już to słyszałem.
Poprzednio.
Żona el-Mashada miała ją zabrać dzisiaj.
Ogląda Zaplątanych w swoim pokoju.
Jej brat tu jest. Tak jak ja.
Po co Ed jest tutaj?
- Bo się pochrzaniło. - Dokładnie.
A facet z torbą pływa dziś statkiem. Jak ja.
Dlaczego zabrałeś mnie dzisiaj na statek?
Bo wszystko się pochrzaniło.
Musiałeś złapać oddech,
- żeby znaleźć torbę. - Właśnie.
On robi to samo. I sądzę, że z tego samego powodu.
Torba mu się wymsknęła.
To musi mieć coś wspólnego z gościem, który zarządza McMillanem.
McMillan jest zamieszany?
W pewnym sensie. Tak.
Wiem, że trochę późno, ale macie jakieś japońskie dziewczyny?
SZEŚĆ DNI WCZEŚNIEJ
Świetnie. Do towarzystwa przy kolacji.
Albo do wychłostania mnie po nogach.
Dziękuję, Maurice.
Przepraszam. Jest nowy.
Facet z torbą jest na statku.
Żona el-Mashada ogląda filmy. Facet nie ma torby.
Ona ma w jakiś sposób.
On wciąż tu jest i ty też.
On szuka torby i ty również.
Zabij go.
Chyba mam zwidy, tato.
Mam halucynacje.
Jakie?
Setka ludzi wędrujących przez miasto w podskokach.
Zobacz.
SKACZĄCA PROCESJA Z ECHTERNACH
SMUTNY PAN W GARNITURZE
KŁAMCA
MOJA MIŁA. BĄDŹ NIEUGIĘTA. WYKONUJ ZADANIA I OBOWIĄZKI.
Mają piwo.
W środku jest mały bar.
Przynieść ci piwo?
Jedno piwko?
Dzięki.
Będzie dobrze. Jestem z tobą.
Będzie w porządku, stary.
Amsterdamski Time Out określił ich muzykę
jako szczere i niewymuszone połączenie
dwóch głosów, które współbrzmią.
Tyhmens i Saperstein.
Jestem Tyhmens i Saperstein,
zacznę od kawałka z ostatniej płyty.
Nazwałem go „Super komórka”.
Gdy rozjaśniłaś mrok
Możecie sobie wyobrazić,
że inny, wyższy głos,
śpiewa w tym samym czasie.
Gdy rozjaśniłaś mrok
Rozpadły się moje atomy
I wtedy jednocześnie śpiewam „Rozpadły się”...
Przepraszam...
Kocham cię, John!
Stary, dobrze, że jesteś.
Dzięki Bogu.
Zaśpiewajmy „Popołudniową mżawkę”.
Dobrze? Pogubiłem się.
- Tak. - Okej? „Popołudniowa mżawka”.
Zaczynamy.
Leżąc wtulona W ciepło naszych ciał
Stworzyłaś mnie pewnego dnia Z liści i zapachu skóry
Słyszę deszcz
Na dłoni
Jedynej ręki
Która obejmuje mnie
I słucham
O tak, słucham
Leżę z nią tu i słucham
W smutne popołudnie
Durne popołudnie
Popołudniowa
Popołudniowa mżawka
Kochamy cię, Rob.
Mój szef Leslie jest jak twój dziadek
Którego lubisz mniej Niż drugiego dziadka
Ponieważ jest kutasem Który mówi bzdury, żebyś obciął włosy
Ale jemu tylko zależy na tym, Na czym powinno zależeć tobie
Jak wykonywanie swojej pracy I nie spóźnianie się
Dotrzymywanie słowa I staromodne rzemiosło
Lecz on chyba jest
Lepszym człowiekiem
Niż twój milszy dziadek
To właśnie ty, stara szkoła
Jesteś dziadkiem numer jeden
I chcę ci powiedzieć
Że i tak wszystko spieprzę W jakiś sposób na pewno
Później
Przepraszam... zapomniałem tekstu.
Po prostu... całego.
I muszę już iść...
Nic... Nic nie pamiętam.